•   Czwartek, 6 sierpnia 2020
Dla pracowników

Zawodowe niepowodzenia – jak je opisać podczas spotkania o pracę


Pytanie jakie większość osób zadaje sobie przed rozmowami kwalifikacyjnymi, dotyczy porażek i niepowodzeń. Zazwyczaj myślenie to koncentruje się na sprawnym przechodzeniu do tematów wygodniejszych, przedstawianiu sytuacji jednak jako powodzenie lub zrzucaniem z nie odpowiedzialności na czynniki zewnętrzne. Można jednak zastosować inną strategię, opartą na rozwoju poprzez naukę i doświadczanie. Wbrew pozorom, rekruter nie jest skoncentrowany na wykryciu niepowodzeń (choć i one odgrywają istotną rolę), ale na zdolnościach autorefleksji i rozwoju kompetencji poprzez doświadczenia zarówno te pozytywne jak i obarczone właśnie piętnem porażki. Oczywistym jest, że zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym niepowodzenia dotykają każdego z nas. Nie każdy jednak ma możliwość szybkiego rozwoju poprzez zdolność autorefleksji i zmianę swoich zachowań, decyzji w kolejnych podobnych sytuacjach. 

Często jednym z zachowań ocenianych podczas rozmów kwalifikacyjnych, jest umiejętność uczenia się na błędach. Szczególnie w obszarach nowych technologii (gdzie ich dziś nie ma?) ważne jest, aby modyfikowanie doświadczeń następowało w sposób świadomy, bazujący na ocenie sytuacji, wyciąganiu wniosków i nie powielaniu tych samych błędów w podobnym środowisku czy warunkach zewnętrznych. 

Jaka powinna być więc strategia przygotowania się do pytań o niepowodzenia, porażki?

Można ją scharakteryzować jako czteroetapowy model:  

1. Mentalne przygotowanie. Uświadomienie sobie, że porażki i niepowodzenia są naturalną częścią składową każdego z nas; bez względu na pozycję i charakter pracy. Zastanowienie się, które z kompetencji będą odgrywały kluczową rolę i które będą oceniać rekruterzy; np. zarządzanie sprzedażą. 

2. Powrót do przeszłości. Adekwatnie do stanowiska o jakie się ubiegamy, przemyślenie swoich niepowodzeń i w tym samym obszarze sukcesu lub sukcesów. Przykładem jest niezrealizowanie celów rocznych w jednej kategorii i realizacja ich w innej.

3.  Analiza wniosków. Ważne będzie refleksyjne spojrzenie na doświadczenia i połączenie porażki z konkretnymi decyzjami, zachowaniami (np. „Nie wziąłem pod uwagę pojawiających się zamienników i ich coraz wyższej jakości”). 

4. Modyfikacja. Pokazanie jak zdolność autorefleksji, analizy sytuacji pozwoliła na modyfikowanie zachowań czy postaw, które przełożyły się na pozytywny efekt w sytuacji analogicznej („Położyłem akcent na firmy dla których cena nie była kluczowym kryterium ale renoma i budowanie prestiżowej marki.”). 

Kandydat prezentujący ten typ myślenia i wyciągania wniosków ze swoich porażek, nie będzie miał obaw przed tego typu pytaniami, którymi cechuje się prawie każda rozmowa rekrutacyjna. 

Ważne: nie starajmy się pokazać w sposób odbiegający od rzeczywistości nadmiernego wpływu czynników zewnętrznych na niepowodzenie. Rekruter najczęściej ma na tyle rzetelną wiedzę o charakterystyce stanowiska i jego otoczenia, że będzie w stanie rozpoznać próby zrzucania odpowiedzialności. 

Zobacz również